Een mooie levensles voor jezelf en je kinderen
Enkele maanden terug ben ik 35 jaar geworden, een leeftijd om op te reflecteren. Als ik achterom kijk, dan kijk ik naar veel zaken met trots, naar andere met spijt. En aan dat laatste wil ik graag iets doen. Ik voel dat ik niet meer anders kan dan meer dan ooit luisteren naar mijn lichaam. Luisteren naar waar mijn passie echt zit. En dit is echt wel het menselijke aspect van het leven. Als we dat mensje niet aan een goede mindset helpen, dan geraak je nergens. En een juiste mindset krijg je niet door erop te zitten wachten, maar door werk te verrichten in jezelf, als dit nodig is uiteraard.
De stilte opzoeken in een druk leven
Alvorens jezelf terug in beweging kan komen nadat je mama werd – of terug in je flow – is het noodzakelijk in de stilte te duiken. En dat is heel moeilijk in het drukke leven vandaag. Je krijgt van alles naar je hoofd. Je sluit je op, je bent asociaal, je neemt niet deel aan gesprekken zoals mensen willen en verwachten. Maar wat als je hoofd vol zit, van de gesprekken en de vele dingen die je lange tijd moest of dacht dat je graag deed? Dan komt er een gevoel van angst, leegte, onbegrip, lage energie en vele andere symptomen.
Angst leren begrijpen
Het eerste wat ik zelf ging aanpakken, is de angst. De angst die ik elke dag voelde. Ik leerde haar te begrijpen en ook te snappen vanwaar ze kwam, ook al was het antwoord dat er geen directe aanleiding was.
Kwetsbaarheid in het moederschap
Als prille mama, en na de vroeggeboorte van onze dochter, was ik zo onzeker geworden. Mama zijn is al geen evidentie, het gaat met vallen en opstaan. En dat is juist zo mooi: je mag ook vallen, je mag het ook eens niet weten. Het is allemaal oké. Gaandeweg komen de antwoorden en het vertrouwen, aan jou om hierin te geloven.
Na de angst kwam de onrust en daarna de buikpijn, de rugpijn, de benen die tintelen, de armen die lood wogen, de voeten die altijd pijn deden en de permanente spanning die mijn lichaam vast ging houden. En zo ging mijn lichaam met alles aan de haal. Mijn hoofd deed letterlijk alles om me te overtuigen van de angst en steeds opnieuw bleef ik met de juiste handvatten naar deze angsten kijken en kon ik ze leren verzachten. Ik kon mijn systeem aanleren dat ze er mochten zijn en dat ik ze ook mocht voelen.
Emoties mogen er zijn
Een proces dat voor veel mensen mogelijk ook natuurlijk is, maar ook voor velen nieuw en ongekend als je leerde dat je emoties maar beter niet te oprecht getoond konden worden. Wanneer je mama wordt, ben je kwetsbaar. Je hebt die heerlijke hormonen die er gratis bijkomen en deze combo kan het soms wel eens pittig maken.
Zelfzorg in kleine dingen
Ik wil je graag vertellen dat je niet direct terug die sporty spice hoeft te zijn, maar verzorg jezelf met kleine dingen. Een extra kopje thee, een massage, een wandeling waarbij je geniet – steek die gsm weg! Loop niet met oortjes in je oren, maar ga op zoek naar de schoonheid die zich elke dag aandient en die we niet meer altijd zien. Het zit hem in de kleine dingen, zeggen we altijd. Het zijn die kleine dingen die groots worden als je ze terug leert te zien.
Lichaamswerk, wat ik doe in mijn praktijk, kan helpen de energie en flow in jezelf terug te vinden.
Passie als drijvende kracht
Na de angst, of beter samen met de angst, is er ook de leegte, het onbegrip, de lage energie en zo kan ik nog wel even doorgaan. Meer dan ooit heb ik beseft dat passie de drijvende kracht is van je levensvreugde. En daar kwam ik aan bij het moederschap, de mooiste job die er kan zijn als ze er mag zijn, als je het toelaat voor jezelf – dat mama zijn ook een fulltime job is bovenop al het andere.
Aan jou, lieve mama
Ik wil jou graag vertellen, lieve mama, dat je het geweldig doet, hoe moeilijk het soms ook is en hoeveel petten je ook dragen wil. Als je thuiskomt met je baby’tje, dan klinkt het heerlijk: 3 maanden samen, gezellig, lijkt het niet? Koffietjes drinken, op restaurant gaan, mooi hé, het Instagramleven 😉. Het is net iets minder van dit alles. Het is een pamper verversen als je borsten op springen staan en je je soms in zeven haasten in bochten wringt om te zorgen dat je baby alles krijgt wat nodig is!
En daarnaast ook nog eens voor jezelf en andere gezinsleden zorgen.
It takes a village
Men zegt altijd: “it takes a village to raise a child”. Vandaag is die village voor velen heel klein en beperkt deze zich tot jezelf, je partner (ook niet altijd) en je familie (ook geen evidentie, hoor ik vaak). Dus ja, het is soms gewoon heel intens. Dus ja, het is oké als je het eens moeilijk hebt! Ook al draait alles eens vierkant, dat is volledig te begrijpen. Ook dit is allemaal oké.
In de chaos van deze mistigheid is liefde de sleutel om te groeien naar een zachtere vorm van jou. Het is de mildheid die zorgt voor de zon in de schaduw.
Een lieve knuffel aan jou,
je doet het zo goed mama 💛
Liefs,
Lola
